Onder dit credo ging men in 2003 van start met de aanleg van de metrolijn in amsterdam en al gauw was de metrolijn controversieel en had het een slechte reputatie opgebouwd.  Er zou weinig overlast zijn en weinig risico’s? Het zou klaar zijn in 2008 (wordt nu 2017!)? Het zou 1,4 miljard kosten (ramingen komen nu uit op 3,1 miljard) Er kan niets misgaan, we zijn technisch in control. Hoezo? Gemaakte beloften werden dus niet nagekomen.

Maar anno 2011 is er een zeer positief mediabeeld ontstaan.

Op woensdag 14 september, tijdens de reguliere SMC073 bijeenkomst, heeft Alex Sheerazi ons meegenomen in de communicatie aanpak van dit  grote infrastructurele project van de gemeente Amsterdam. Hij kreeg in 2009 (op het dieptepunt van reputatie score ‘lager kunnen we niet zakken’ de communicatieve opdracht mee: “Van pispaal naar vertrouwen & van vertrouwen naar trots”. Hoe heeft hij dit aangepakt?

Er moest gewerkt worden aan beeldvorming en reputatie met de volgende doelstelling:

  1. Minder kwetsbaar bij calamiteiten en issues
  2. Meer trots en verbondenheid bij medewerkers (zijn toch het belangrijkste visitekaartje van project)
  3. Stijgende stakeholders tevredenheid
  4. Geleidelijk herstel van vertrouwen in/van de stad

Om dit te bereiken was een herpositionering nodig waarbij leedvermaak door zelfreflectie ’n mooi startpunt is gebleken: van afstandelijke bouwer naar sensitieve organisatie, van onderzoekers naar ervaren vakmanschap (naar de mensen die het werk doen) en van evangelie van de techniek naar een helse klus met risico’s en transparantie.

De presentatie van Alex vind je hier en er is ook nog ’n storify gemaakt van de presentatie bij SMC073.

De open en pro-actieve mediastrategie (met bv. ook open dagen) heeft  in 1 jaar tijd geleid tot ’n positief mediabeeld. Het is ook niet voor niets dat Alex Sheerazi is uitgeroepen tot communicatieman van het jaar 2010. Dit is een inspirerend voorbeeld voor alle infrastructurele projecten van de overheid!