In mijn Google+ netwerk kwam ik dit plaatje tegen. Wat was dat ‘n feest van herkenning. Ik heb ‘n bloedhekel aan repeterende taken (veel te saai) en met mijn ICT achtergrond ben ik in staat om veel zaken te automatiseren. In de tijd dat ik bij Philips Natlab en Researchlab Océ werkzaam was had ik de beschikking over ‘n eigen PC waarop ik zelf de benodigde software op mocht installeren. Voor mij saaie werkzaamheden zoals testen van software of opstellen architectuur ontwerpen automatiseerde ik dmv (shell)scripts. Dat kostte mij in het begin wat extra tijd maar binnen enkele dagen had ik deze taken volledig geautomatiseerd incl resulterend rapport. Taken waar ‘n dag voor stond kon ik dus met 1 druk op de knop binnen enkele minuten op lossen.

Om het ellendige zoekwerk naar interessante rapporten en informatie te vergemakkelijken maakte ik mijn eigen interpagina met alleen maar referenties/links (begintijd van internet).

Maar hoe doe ik dat in het 2.0 tijdperk?

Voor de intrede van sociale media en netwerken struinde ik de internetsites af naar de nieuwste ontwikkelingen en gebruikte ik mijn mapje met visitekaartjes om het wiel niet opnieuw uit te hoeven vinden.

• Delen van informatie: In 2.0 tijdperk deel ik de vergaarde informatie met mijn netwerken via twitter, google+, facebook, yammer, of diigo door ‘n druk op de knop (ook vorm van ‘automatisering’)
• Van kwantitatief zoeken via Google naar kwalitatief vinden: Ik google ik minder maar stel mijn vragen aan mijn online netwerken. Van peers krijg je een kwalitatief antwoord.
• Toegevoegd waarde: Kom ik ‘n interessant artikel tegen waar ik zelf nog waarde kan toevoegen, dan schrijf ik ‘n blog op mijn eigen website of op ambtenaar 2.0 netwerk.

Op deze manier laat ik de techniek voor mij werken en kan ik repeterend saai werk zoveel mogelijk vermijden.

Once a geek, allways a geek

]]> http://moniqueroosen.wordpress.com/2012/01/22/slim-en-efficient-werken-geek2-0/feed/ 0 moniqueroosen repetitive tasks-jpg http://moniqueroosen.wordpress.com/2011/10/26/gaat-u-maar-rustig-slapen-morgen-is-de-metro-klaar-communicatiestrategie-noordzuid-lijn/ http://moniqueroosen.wordpress.com/2011/10/26/gaat-u-maar-rustig-slapen-morgen-is-de-metro-klaar-communicatiestrategie-noordzuid-lijn/#comments Wed, 26 Oct 2011 13:04:00 +0000 moniqueroosen http://moniqueroosen.wordpress.com/?p=726 ]]>

Onder dit credo ging men in 2003 van start met de aanleg van de metrolijn in amsterdam en al gauw was de metrolijn controversieel en had het een slechte reputatie opgebouwd.  Er zou weinig overlast zijn en weinig risico’s? Het zou klaar zijn in 2008 (wordt nu 2017!)? Het zou 1,4 miljard kosten (ramingen komen nu uit op 3,1 miljard) Er kan niets misgaan, we zijn technisch in control. Hoezo? Gemaakte beloften werden dus niet nagekomen.

Maar anno 2011 is er een zeer positief mediabeeld ontstaan.

Op woensdag 14 september, tijdens de reguliere SMC073 bijeenkomst, heeft Alex Sheerazi ons meegenomen in de communicatie aanpak van dit  grote infrastructurele project van de gemeente Amsterdam. Hij kreeg in 2009 (op het dieptepunt van reputatie score ‘lager kunnen we niet zakken’ de communicatieve opdracht mee: “Van pispaal naar vertrouwen & van vertrouwen naar trots”. Hoe heeft hij dit aangepakt?

Er moest gewerkt worden aan beeldvorming en reputatie met de volgende doelstelling:

1. Minder kwetsbaar bij calamiteiten en issues
2. Meer trots en verbondenheid bij medewerkers (zijn toch het belangrijkste visitekaartje van project)
3. Stijgende stakeholders tevredenheid
4. Geleidelijk herstel van vertrouwen in/van de stad

Om dit te bereiken was een herpositionering nodig waarbij leedvermaak door zelfreflectie ‘n mooi startpunt is gebleken: van afstandelijke bouwer naar sensitieve organisatie, van onderzoekers naar ervaren vakmanschap (naar de mensen die het werk doen) en van evangelie van de techniek naar een helse klus met risico’s en transparantie.

De presentatie van Alex vind je hier en er is ook nog ‘n storify gemaakt van de presentatie bij SMC073.

De open en pro-actieve mediastrategie (met bv. ook open dagen) heeft  in 1 jaar tijd geleid tot ‘n positief mediabeeld. Het is ook niet voor niets dat Alex Sheerazi is uitgeroepen tot communicatieman van het jaar 2010. Dit is een inspirerend voorbeeld voor alle infrastructurele projecten van de overheid!

Er is heel veel kennis/informatie binnen organisaties  (als de organisatie eens wist wat de organisatie weet) maar deze is veelal verkokerd in de vaak hiërarchische organisaties. Wat een app als Discovr doet voor de ontdekkingstocht naar muziek kan toch ook gemakkelijk voor informatie/kennis en bijbehorende media?

 Tag clouds wijzen ons al de weg door blogs.  Door alle organisatie informatie te ontsluiten (bv door tags) zou je ook hiervoor een Discovr-achtige app kunnen ontwikkelen. Hierdoor kan gemakkelijk informatie aan elkaar gerelateerd worden. Koppel dit ook nog mensen en het begint te lijken op 3.0 app.

Maar wellicht is er al software die helpt bij de zoektocht naar organisatie informatie. Wie o wie kent deze?

Stadium 1 (Small)

De meeste organisaties hebben het bij het HNW alleen over flexplekken. Het voordeel voor de organisatie is direct in geld uit te drukken, aangezien voor dit concept minder vierkante meter kantoorruimte noodzakelijk is. En: minder meters = minder geld. De consequentie van flexplekken is dat alle informatie digitaal moet worden, zodat het overal binnen het bedrijf beschikbaar is. Voor de managementstijl veranderd er niet veel. Controle op aanwezigheid is ook in deze fase de dominante stijl. (Bron: het Nieuwe Werken XXL)

[bricks] Deze ontwikkeling is enkele jaren geleden al in gang gezet. Met de vele parttimers is het ook veel efficiënter om de werkplekken zoveel mogelijk te benutten. Kijk maar eens goed rond in je eigen organisatie hoeveel werkplekken er leeg staan.

[bytes] Ook met de benodigde digitaliseringsslag zijn veel organisaties al ver. De pc op de flexplek moet op iedere plek hetzelfde ‘aanvoelen’ qua instellingen, functionaliteit en snelheid. We moeten medewerkers zien te verleiden. Gebruikmaken van een andere werkplek moet laagdrempelig worden.

[behavior] Ook bij de overgang naar flexplekken is het belangrijk dat de medewerker hierin wordt meegenomen. Binnen organisaties heerst nog veel territoriumdrift dat zich uit in stapels papier en andere persoonlijke prullaria op het bureau. Het ‘clean desk’  principe is vaak nog ver te zoeken. Een mens is nu eenmaal ‘n gewoontedier en eigent zich graag zaken toe. Daarnaast is het hebben van een eigen kantoor vaak ‘n status symbool. Kijk maar eens om je heen, hoe hoger de functie in de hierarchie, hoe groter de werkplek.

Het volgende valt mij op bij projecten. Projectleiders hebben vaak de neiging om projectleden bij elkaar te zetten in 1 ruimte. Men gaat hierbij vanuit dat dit leidt tot efficienter samenwerken (en wellicht controle?) en betere binding met het product. Hierdoor moeten complete ‘vlekken’ gehuisvest worden waar weer inefficient gebruik wordt gemaakt van de aanwezige werkplekken.  Maar effectiviteit wordt dan vaak vergeten. Ik adviseer projectleiders altijd om veel tijd bij de klant door te brengen en ook daar te werken (binding met de klant/wens). Dit alles op 50/50 basis.

Stadium 2 (Medium)

De medewerkers mogen nu ook op andere locaties, lees thuis, dan het kantoor gaan werken. In deze fase moet de bedrijfsinformatie en systemen ook buiten de grenzen van kantoor beschikbaar zijn. De managementstijl blijft gebaseerd op aanwezigheid. (Bron: het Nieuwe Werken XXL)

[bricks] Lag de nadruk bij stadium 1 op anywhere intern, wordt dit nu echt anywhere. Overigens vind ik het hier jammer dat de andere locatie wederom thuis is. Dit zou net zo goed ook de klant of de trein kunnen zijn. Je zou in deze fase naast flexplekken ook ontmoetings- en samenwerk-plekken kunnen inrichten.

[bytes] Inrichting van virtuele projectkantoren waar informatie kan worden uitgewisseld. Ontwikkelingen die verder onderzocht kunnen worden:

• Cloud computing
• Vervanging van standaard mobiele telefoons door smartphones waarbij medewerkers overal toegang hebben tot mail en agenda.

[behavior] Ondanks het feit dat de managementstijl gebaseerd is op aanwezigheid kun je ook hier eerste stappen zetten met managers op weg naar output sturing en een relatie gebaseerd op wederzijds vertrouwen tussen manager en medewerker. Managers moeten leren loslaten en medewerkers moeten vertrouwen ‘nemen’. Toch is hier inderdaad nog steeds sprake van managen (controleren).

[overheid-burger] Voor de overheid zou ik willen adviseren om zoveel mogelijk bij je doelgroep te gaan werken (in het veld), ter bevordering van binding met die maatschappij. Daar werken we tenslotte toch voor en bevordert de samenwerking en wederzijds respect.

In dit stadium bevinden zich veel organisaties.

Stadium 3 (Large)

Medewerkers mogen nu zelf bepalen wanneer en waar zij werken. Wel worden er afspraken gemaakt over wanneer iedereen van de afdeling aanwezig is op kantoor om zodoende ook het groepsproces te laten werken. De stap die hier gezet moet worden is niet zozeer op het beschikbaar stellen van informatie en systemen maar met name op de managementstijl. De switch wordt gemaakt van controle en sturing op aanwezigheid naar sturing op output van de individuele medewerkers. Medewerkers worden gewaardeerd als professional en in staat geacht zelfstandig hun werk in te delen en uit te voeren. (Bron: het Nieuwe Werken XXL)

[bricks] Naast anywhere ook anytime. Aantal beschikbare flexplekken kan nog verminderd worden.

[bytes] Persoonlijke voorkeuren worden steeds belangrijker vooral bij generatie Y en om een aantrekkelijke werkgever te blijven moeten hieraan ook invulling aan kunnen geven. Dus niet alleen overal en altijd toegang tot alle bedrijfsspecifieke informatie, maar ook zoveel mogelijk apparaat-onafhankelijk en aangeboden via het principe van Bring Your Own en  apps. In aanvulling hierop ook nog de ondersteuning van kennis- en informatiedeling en netwerken over organisatie grenzen heen. Hierbij spelen sociale media een belangrijke rol.

[behavior] Hoe gaat die manager leiding geven aan dat lege kantoor? Hoe meet je de output? Wat betekent dit voor competenties voor zowel medewerker als manager? Maar ook hoe ga je invulling geven aan die broodnodige sociale binding met zowel de organisatie als collega’s?

[overheid-burger] Beschikbaar stellen van Open Data waardoor de openheid & transparantie van de overheid wordt vergroot. Dit betekent veelal ook een impuls voor innovatie en bedrijvigheid.

Stadium 4 (XLarge)

Teams krijgen doelstellingen en mogen onderling de werkzaamheden verdelen. Managers houden zich met name bezig met de lange termijn en het operationeel coaching en zorgen voor oplossingen bij eventuele problemen. Operationele sturing gebeurd van binnenuit waarbij ook de teamleden een grote invloed hebben op de beoordeling en ontwikkeling van de individuen in het team. Voor de informatie-infrastuctuur is de uitdaging van individuele beveiliging en autorisaties naar team niveau te gaan. De teamleden moeten onderlinge werkzaamheden en informatie kunnen uitwisselen. (Bron: het Nieuwe Werken XXL)

[bricks] Inrichting van fysieke samenwerkplekken. Weg bewegen van teamvergaderingen naar samenwerken.

[bytes] Samenwerken op een virtuele manier ondersteunen. Voor de overheid hebben we bijvoorbeeld de beschikking over het samenwerkplatform pleio dat hiervoor uitermate geschikt is. De auteur van het artikel heeft het over  individuele beveiliging en autorisaties naar team niveau, ik praat liever over  open/transparante informatie- en kennisdeling. Zeker binnen de overheid zou men moeten uit gaan van het principe alle informatie is openbaar tenzij. Dit kapitaliseert niet alleen de informatie/kennis van de organisatie (als de organisatie eens wist wat de organisatie weet) maar ook de informatie/kennis aanwezig in de maatschappij.

[behavior] Managers zullen zich toch meer moeten ontwikkelen tot leiders die visie en richting geven en dat is niet iedere manager gegeven. Daarnaast betekent deze stap ook heel veel voor medewerkers: van individu (waar met name generatie X en de babyboom generatie mee is opgevoed) naar teamspeler, van opdrachtnemer naar empowerment, van kennis is macht naar toegevoegde waarde.

[overheid-burger] Binnen de overheid beperken die teams zich niet tot eigen organisaties maar is er meer sprake van netwerken over organisatie-grenzen heen met de samenleving. Voor zowel de beleidsontwikkeling en -uitvoering is er dan sprake van eparticipatie, crowdsourcing en co-creatie (op basis van gelijkwaardigheid).

Stadium 5 (XXLarge)

Hier verdwijnt de rol van manager en wordt natuurlijk leiderschap op basis van meritocratie geïntroduceerd. Geen aangewezen leiders, maar mensen die op (deel-)gebieden door de omgeving als leider geaccepteerd worden. Teams die volledig zelfstandig opereren, de volle verantwoordelijkheid dragen en besluiten nemen. Teamleden die ondernemend en risicodragend betrokken zijn bij de organisatie. (Bron: het Nieuwe Werken XXL)

Hierbij draait het volledig op toegevoegde waarde die iemand levert, niet vanuit functie of hierarchie maar vanuit de mens. Een model dat ik wel kan onderschrijven.

[behavior] Als individu: Weten wat je eigen merk is? Weten waar je kracht zit? Waar ligt je passie (luister maar eens wat Steve Jobs hierover te vertellen heeft)? Wat kan je toevoegen? Maar dit komt pas goed tot z’n recht als organisaties weten waar ze voor staan (is vaak ingewikkelder dan het lijkt) en waarom je iets doet? Simon Sinek verwoord het mooi in dit filmpje met als titel How great leaders inspire action.

[overheid-burger] De organisatie van het Open Innovatie Festival (OIF) vind ik hiervan ook prachtig voorbeeld van ambtenaren met een missie die de overheid willen innoveren en op eigen kracht zonder financiële middelen jaarlijks een innovatie week organiseren waarbij de overheid en de samenleving de handen ineen slaan. Ik heb zelf aan de wieg gestaan aan het OIF van de provincie Noord-Brabant en dat heb ik met veel plezier gedaan.

Een uitspraak van Erik Gerritsen in Binnenlands Bestuur over ambtenaren in de toekomst (waarin ik me helemaal kan vinden) sluit hier volledig bij aan: de meest succesvolle ambtenaar in de toekomst diegene was die dingen kan bereiken zonder dat hij er zelf specifiek over gaat. Deze ambtenaar gebruikt dus niet zijn functieomschrijving en de procedures, maar weet via zijn netwerk de juiste kennis en mensen bij elkaar te brengen en zo tot oplossingen te komen. Dat is de werkwijze van de ambtenaar 2.0. De omgangsvormen van de huidige jongeren zijn daarvoor een prima opleiding. Maar eerst even kijken hoe de hazen lopen.

Zijn er wellicht nog andere ontwikkelstappen denkbaar?

Wat ga je melden

Voorbeelden van,  in mijn ogen, onverstandig gebruik zijn bijv. de tweets van politiechef Dijksman. In dit geval ging het zelfs om ‘n privé-tweet maar als  ambtenaar ben je ook ambassadeur.  Of een actie op facebook waarbij je uitvaart tegen je baas terwijl je vergeten bent dat hij onderdeel uit maakt van je vriendennetwerk:

Wees voorzichtig met wat je in sociale media gaat melden, maar zie het wel als kansrijk medium. Dit geldt ook voor foto’s en video’s. En laat sociale media links liggen in een boze bui!  Vooral jongeren zijn  vaak zeer ongeremd in het plaatsen van ‘stoere’ foto’s waar ze later last van kunnen krijgen, bijvoorbeeld bij het zoeken van een baan. Vaak zijn jongeren zich niet bewust van de impact van ‘n tweet alhoewel je van een 17-jarige sholiere anders zou verwachten. Ook als leraar kun je ongewenst te kijk worden gezet door leerlingen. Ook dit fenomeen is in principe niet nieuw. Bij analoge media (waarbij een uitgever bepaald wat er geplaatst wordt) is dit al langer bekend maar betreft dit met name ‘bekende personen’.

Door middel van Sociale Media heeft nu iedereen instrumenten in handen gekregen om informatie te genereren en te publiceren. Het kan dus betekenen dat iemand anders foto’s/video’s gaat plaatsen van jou, laten we dit maar ‘sociaal misbruik’ noemen. In veel gevallen betreft dit vrienden of iemand in jouw netwerk. Spreek ze hier dan over aan.

Wees ook voorzichtig met het vermelden van waar je bent, vooral op twitter en op de vele locatie specifieke apps zoals bijv.  foursquare. Zelf gebruik ik 4square intensief en vind ik het ook waardevol als netwerk (voor die toevallige ontmoetingen (serendipity)), maar ik heb dit niet gekoppeld aan twitter. Alleen mijn vrienden op 4square hebben inzage in mijn checkins.  Het initiatief van ‘Please Rob Me‘ vind ik in dit geval ook geweldig. Het liet alle tweets zien waarin duidelijk was dat iemand ‘van huis’ was. Hiermee zijn ze gestopt omdat ze hun doel bereikt hebben (bewustwording).

Infobesitas 

Infobesitas oftewel informatiestress waarbij je constant online bent uit angst iets te missen. Dit schijnt de nieuwe trend te zijn vooral onder jongeren. Met als klacht: vermoeidheid, slaaptekort, concentratieproblemen. Met als verrassende diagnose: de angst om iets te missen en er niet bij te horen. Maar is dit niet van alle tijden? We willen graag ergens bij horen. En dan heb je nog de verhalen over sociale media verslaving. Een vorm van zelfdiscipline is belangrijk. Al voor de intrede van sociale media was ik al verzot op allerlei informatie. Ik las het liefst s’ochtends en s’avonds een krant, keek veel nieuwsuitzendingen (wat was ik blij met CNN op de kabel) en naar teletekst. Met de komst van sociale media hoef ik nu al helemaal niets meer te missen, maar tijdens vakantie, feestjes, familie of vrienden uitjes, gaan alle stekkers eruit. Zodra ik weer online ben stel ik de vraag aan m’n netwerk of ik iets gemist heb en ik ben weer helemaal bij. Toch moeten we dit niet onderschatten.

Informatie overload?

In het begin, als je start met Sociale Media, kan de hoeveelheid informatie als een tsunami aanvoelen. Niet weten waar je moet beginnen. Vooral ‘n probleem voor generatie X en de babyboom generatie die niet is opgegroeid in de digitale informatie maatschappij. Toch is het niet een kwestie van overdaad aan informatie maar van filter failure (uitspraak Clay Shirky). We moeten leren ons digitale filter goed te zetten. In een bibliotheek is ook ‘n overdaad aan informatie in al die analoge boeken, alleen heeft niemand daar last van. De boeken zijn voor ons gecatalogiseerd en als we weten wat we zoeken kunnen we op ons doel af gaan. Daarbij fungeren uitgevers als een soort filter die bepalen wat kwaliteit heeft en wat niet.  Ik maak uitgebreid gebruik van informatie filters. Voorbeelden hier van zijn mijn informatiedashboard en paper.li waarmee dagelijkse twitter-krantjes worden gegenereerd rondom bepaald thema (hashtag). Beide instrumenten heb ik als het ware onder de knop zitten in m’n browser. Over dit technische filter heb ik al eerder geblogd. Ook fungeert mijn blogsite als een persoonlijk archief met voor mij interessante onderwerpen en verwijzingen. Door het bloggen ben ik ook in staat om mijn gedachten te ordenen.

Maar eigenlijk bedoelt Clay Shirky met informatie filter failure, het sociale filter: “Mensen hebben vooral last van hun eigen falende informatiefilters. Shirky stelt dat de kunst van filteren wellicht de belangrijkste en meest noodzakelijke competentie is voor mensen om succesvol te kunnen functioneren in de moderne samenleving.” 

Social Bookmarking kan hierbij helpen. Dit is een modern uitgeverssysteem waarbij iedereen informatie kan categoriseren en delen. Zelf maak ik gebruik van diigo. Mijn bibliotheek aan interessante internet informatie is voor iedereen beschikbaar.

Shirky legt hierin haarfijn uit wat de problemen nu eigenlijk zijn:

En hierbij nog een goede overzichtspresentatie van Jan-Willem Alphenaar over het gevaar van sociale media:

Maar laat je vooral verrassen door de vele positieve kanten aan sociale media en ga gewoon aan de slag, met de stelregel Don’t be stupid!

Wellicht heeft iemand nog aanvullingen?

Heb het zelf mogen ervaren bij Ziggo.
Bij terugkomst van vakantie deed onze digitale decoder van ziggo het niet meer. Geen enkele zender werd meer doorgegeven. De website van Ziggo bood geen soelaas, dus maar even de helpdesk gebeld. Na een algemene intro van 1 minuut moest ik me eerst door 4 menu’s worstelen en tot 2x toe mijn klantnummer ingevoerd. Na 5 minuten!, waarbij de financiele teller doortikt, nog steeds geen persoon aan de lijn. Ik heb het toen maar opgegeven en mijn frustratie getweet:

Prompt kreeg ik ziggowebcare aan de twitterlijn:

Ziggowebcare ging mij volgen via twitter waardoor beantwoorden van vragen via Direct Message kon.
Achtereenvolgens heb ik de volgende vragen beantwoord:

En in no-time werd er actie ondernomen want enkele minuten later kreeg ik de volgende vraag:

Even getest en het probleem was opgelost wat uiteindelijk leidde tot een nazorg -tweet:

Complimenten voor de webcare van Ziggo!

Voortaan tweet ik mijn klacht of vraag in plaats van het bellen van een duur callcenter. En advies voor bedrijven en de overheid, investeer in adequate webcare ondersteuning.

Wat hebben een wethouder van Den Bosch en een burgemeester van Newark gemeen? Dat lees je hier!

Voor bestuurders en volksvertegenwoordigers is het heel belangrijk om zichtbaar te zijn in de online netwerken. Maar hoe doe je dat dan? Waar moet je dan op letten? Tijdens de allereerste bijeenkomst van de bossche Social Media Club kregen we een masterclass van Bart Eigeman, wethouder Talentontwikkeling en duurzaamheid (voor Groenlinks) in Den Bosch. De presentatie leverde mooi leesvoer op voor woordvoerders en bestuurders.

Bart is ruim 8 jaar geleden al gestart met een eigen weblog waarbij hij veel gebruik maakt van beelden (wordt ook de bartcam genoemd). Bij iedere blog wordt een aansprekende foto getoond. Bart noemt dit twitter in beeldtaal.

Vorming en in beeld komen (zichtbaarheid) is erg belangrijk voor ‘n politicus. Hierbij maakt hij gebruik van de 5 B’s:

• (wat) Betrokken: Weet wat er speelt (ook online) en reageer hier op
• (wat) Betrouwbaar: Durf uit te komen wie je bent en wees authentiek
• (hoe) Begrijpelijk: Weet wie je voor je hebt en sluit aan bij het taalgebruik van je doelgroep.
• (hoe) Bekend: Wees zichtbaar, niet alleen online maar ook veel face-to-face, handje schudden (contact met de mensen) en zoek ze op.  Het filmpje over fun theory gebruikt hij vaak als uitgangspunt om mensen mee te krijgen op een creatieve manier. Persoonlijke noot: Dat zouden we bij de overheid veel meer moeten doen. Op zoek gaan naar creatieve oplossingen met ‘n belangrijke rol voor Fun.
• (hoe) Bier: Ga vooral ook gezellig doen!

Bart is ook ‘n actieve twitteraar. Waarom? Omdat de interactie makkelijker is en iedereen kan zich ermee bemoeien. We leven tenslotte in een pluriforme samenleving. Twitter kan dus gezien worden als een stap in de democratisering van de samenleving.

Maar ook Bart heeft te maken met dilemma’s:

• De verslavende werking van twitter
• Hij kreeg het advies om ook soms wat privé zaken te twitteren (het gaat tenslotte om authenticiteit), maar dat kan weer impact op de familie hebben. Vrouw en kinderen vinden het wellicht niet fijn dat de buitenwacht weet wat ze op dit moment doen omdat pa dit zonodig moet twitteren. Ook het feit dat je wellicht in bad collegestukken doorleest is niet voor iedereen interessant   Persoonlijke noot: het is wellicht soms schipperen met privé-zaken maar bij publieke personen speelt authenticiteit een belangrijke rol en dan kom ontkom je er vaak niet aan.
• Door te snel iets te twitteren kan de boodschap ongenuanceerd overkomen.
• Het niet delen met anderen, waardoor de woordvoerder het gevoel krijgt dat hij overruled wordt.  Persoonlijke noot: Bij een open/transparante overheid hoort wellicht ook een andere invulling van het woordvoerderschap.
• Als wethouder maak je deel uit van het college en zul je dus ook informatie naar buiten moeten brengen in collegiaal verband. In het verlengde hier van zul je dus de collegiale standpunten moeten verkondigen en niet (in het geval van Bart) de Groenlinks standpunten. Twitter staat dichter bij je bestuurlijke werkzaamheden dan bij de werkzaamheden van je partij.

Bart bedankt voor het inkijkje in jouw gebruik van sociale media en het delen van de leerpunten!

In aanvulling hierop nog de 10 twitter lessen van de burgemeester van Newark Cory Booker tijdens de sneeuwstormen van december 2010. Ik zie in ieder geval veel overeenkomsten.

Om dioxine eieren op te sporen heeft de app markt alweer adequaat gereageerd door de ontwikkeling van een barcode scanner voor je smartphone. Ieder ei heeft namelijk een unieke code (ook de nederlandse eieren) waarmee je de herkomst kunt traceren.
Heb je een ei te pakken dat hoogstwaarschijnlijk besmet is dan krijg je deze melding te zien:

Je kunt dit in de supermarkt al checken. Een nederlandse app heb ik nog niet kunnen vinden.

Het wachten is op apps waarmee je alle voedingswaren kunt checken op herkomst. Roept natuurlijk ook om open data feeds van onze voedsel en waren autoriteit. De ontwikkeling van apps volgt dan vanzelf.
Overigens kunnen we met gemak dit ook ontwikkelen voor bv. kleding waardoor je meer zekerheid krijgt over de omstandigheden waaronder de kleding is gemaakt en/of de producent een eerlijke prijs heeft gekregen. Mooie uitdaging voor Max Havelaar.

Hierbij een bloemlezing uit de diverse presentaties.

Presentatie van Ton Zijlstra over Open Overheidsdata, De onontgonnen bron:

Presentatie van Joost Heijthuijsen over Social Festival Model (eigenlijk slimme inzet van sociale media en de crowd):

Presentatie van Erik Dietvorst over Geo 2.0:

Presentatie van Ruud Kleijnen en Guido Braam over Het Nieuwe Leidinggeven. (*als iemand weet hoe ik prezi kan embedden in de gratis versie van wordpress dan hou ik me aanbevolen)

Presentatie van Femke Timmermans over de Barbapapa-methodiek (meebewegen in de veranderende wereld):

Van zowel de presentatie van Jan-Willem Alphenaar over de totstandkoming van DSB the Movie en Christiaan van de Berg (TNO) over co-creatie adviesmodel heb ik helaas tot nu toe geen informatie/links ontvangen.

[update] Door de oplettendheid van Martijn Staal heb ik de co-creatie presentatie van OIF Groningen (bedankt Arnout de Vries) ontvangen (met groningse voorbeelden in plaats van de brabantse):

[end update]

Over de belangrijkste discussies/vragen tijdens deze cocreatie presentatie heeft Arnout de Vries nog een blog geschreven.

Stijn Dijkers en Roel Verzantvoort hebben de ambtenaren ingewijd in de digitale middelen die het werk van ambtenaren makkelijker en leuker kunnen maken (o.a. social media, online samenwerken).

Alle sprekers en bezoekers bedankt voor een inspirerende week!

Op vrijdag 19 november was een brand de oorzaak van een grote treinstoring waardoor station Utrecht (toch het centrale ankerpunt voor de NS) voor langere tijd niet meer bereikbaar was. Dit leidde tot veel gestrande reizigers, veel tweets en ironie  zoals dit bericht van @pepinovantol die het NRC haalde, maar helaas werd toegeschreven aan @mstroucken die deze tweet retweette.

Als oplossing bedacht Femme Taken (oprichter van tweakers.net) de site liftdeck (naar ik aanneem afgeleid van de alom bekende twitter app tweetdeck). Mooie eenvoudige innovatieve mashup van #lift verzoeken van en naar Utrecht (een tag die snel wordt opgepikt in de twittercommunicatie). De site maakt slim gebruik van gemakkelijk zelf te ontwikkelen widgets.

Femme zelf betwijfelt of er echt mensen geholpen zijn aan een lift via zijn site of via Twitter. Ondanks het feit dat dit een briljant idee is blijft dit inderdaad de vraag.

Met wat kleine aanpassingen: (1) google map die aangeeft waar treinstoringen zijn, (2) verwijderen van retweets (met zoeken op tag is dit niet nodig) , (3) #lift van .. naar .. toevoeging, en (4) hoe herkennen we elkaar, heb je een volwaardige app die niet mag ontbreken in de bagage van een treinreiziger.  [#update za 20 nov 16:45 functionaliteit nr (3) is al toegevoegd, en aan de hand van de #liftgelukt tweets krijg je een idee van het effect, how cool is that ]

Voor even was Femme de meest gezochte persoon op twitter.

De commotie zal ook wel weer snel wegzakken als de treinen weer volgens schema rijden. Maar het geeft wederom de kracht aan van open data, mashups en twitter.